KSA De Bollaert is trots te kunnen vertellen dat wij ondertussen 27 jaar bestaan. Graag vertellen we wat uit ons leuke en gevarieerde verleden. Bij het terugdenken en dromen over de KSA komen er natuurlijk straffe verhalen naar boven, hier vertellen we er enkele.
Alles begon met een speelpleinwerking die het toffe idee kreeg om op kamp te gaan en tijdens het jaar ook wel activiteiten wou organiseren. Onze stichter, Luk Vandevijver, besliste om een nieuwe bond op te richten en sloot zich aan bij KSA Noordzeegouw. KSA De Bollaert was officieel geboren.
Er zijn ondertussen al heel wat hoofdleiders de revue gepasseerd. Vooral mannen maar ook de vrouwen in het lijstje hebben ervoor gezorgd dat KSA De Bollaert nog steeds bestaat.
We zijn een gemengde werking en vinden dat een sterkte. Jongens en meisjes spelen, eten, lopen door beken, bouwen kampen, gaan op trektocht, ... tezamen. Alleen bij de massacross op kamp wordt er een apart klassement gemaakt omdat de jongens bang zijn om te verliezen van een meisje ;-). Een grote massa zijn we niet meer maar als KSA De Bollaert ergens passeert dan zal je het geweten hebben, de 70 stemmen die “rock my soul in de KSA van Watou” zingen klinken alsof een volledig leger voorbij marcheert.
In de KSA hangt er een leuke dorpssfeer, iedereen kent iedereen. Dat heeft af en toe zijn nadelen want de grens tussen beroemd en berucht is soms miniem maar niettemin levert het ons toch vooral voordelen op. Tweewekelijks is er spelnamiddag op de Bollaert. Kabouters, jongknapen, knapen en jonghernieuwers geven dan het beste van zichzelf.
De leiding zit absoluut niet stil, er wordt geleefd van het ene grote evenement naar het andere. Er wordt echt vanalles georganiseerd in Watou, voor groot en klein, jong en oud. De Low Budget is onze fuif die tot ver buiten Watou bekend staat voor de goedkope pinten en de laatste jaren toch telkens pronkt met een mooi ingeklede fuifzaal. Blacklight edition, Love edition, …
Lang voor dat barbecueën in de tuin zo populair werd organiseerden we eind augustus een reuze barbecue om het ene werkingsjaar af te sluiten en het nieuwe werkingsjaar van wat extra geld te voorzien. De populariteit van onze barbecue ging achteruit en werd een paar jaar terug vervangen door Kip-lekker. Een nieuw elan, een hernieuwd succes!Na 25 jaar was ons gebouw dringend aan een grondige renovatie toe. Het stad investeerde serieus waardoor we de receptie voor onze 25ste verjaardag meteen konden combineren met de heropening van onze lokalen. Samen met ouders, oud-leiders en andere KSA-sympathisanten werd er serieus geklonken en gedronken tot in de vroege uurtjes.
Doorheen de jaren is er veel gebeurd, niet altijd verliep het KSA-gebeuren zonder slag of stoot. Dit leverde gebeurtenissen op waar we niet altijd even trots op zijn maar het leverde ons vooral ook verhalen op die we graag op papier zien vereeuwigen. Zo haalt iedereen wel graag herinneringen op aan de vele stoere kampverhalen, de fantastische sketchen die gespeeld werden, de bange momenten tijdens nachtspelen, de gezellige kampvuren, …
Dat een echte KSA’er zich altijd uit de slag weet te helpen hebben onze voorgangers wel al een paar keer bewezen. Zo is ondertussen meer dan 10 jaar geleden onze kampplaats een week voor het vertrek volledig uitgebrand. Kamp aflassen daar was er geen sprake van, met man en macht hebben ze toen uren gezocht en rond gebeld om toch maar nog een nieuwe kampplaats te vinden en ja hoor hun inspanningen werden beloond. Dat jaar werd meteen ook het dichtste kamp ooit, het klooster van Haringe werd de bestemming, nog geen 5 km van ons eigen lokaal.
Iets recenter in de geschiedenis werd het kamp opgeschrikt door een ontploffende bom. Een spelende jongen uit de buurt experimenteerde met springstoffen vlak naast ons kampterrein, het liep fout en een ontploffing was het resultaat. Gelukkig was niemand van ons gewond maar de experimeterende jongen kwam er wel minder goed mee weg, gewond werd die naar het ziekenhuis afgevoerd.
Onze nieuwsgierigheid heeft ons al veel geheimen doen onthullen maar het heeft ons toch ook al enkele bange momenten opgeleverd. Op 3-daagse hebben we nog de nacht doorgebracht in een kraakpand te midden de anarchisten. We werden er vriendelijk onthaald maar er werd ons wel heel duidelijk gemeld in welke kamers we wel en niet binnen mochten. ’s Nachts werd al snel duidelijk waarom we niet overal binnenmochten, hetgeen daar besproken werd kwam inderdaad beter niet ter ore van de doorsnee burger.
Ooit hadden enkele leiders het idee om een nachtspel te gaan spelen in een verlaten leegstaand gebouw. Tijdens de verkenningen verliep alles normaal, een gewoon leegstaand pand die al jaren verlaten was, de ideale locatie om een tof nachtspel te spelen. De avond van het nachtspel bereidde iedereen zich voor. Een eerste groep leiders werd gedropt en ging gerief klaarleggen, wanneer de tweede groep op komst was liep het fout. De tweede groept merkte politie op en zag ze het gebouw binnengaan. De spanning was te snijden, via smsjes lichtten we elkaar in. Wonder boven wonder betrapte de politie hen niet, verscholen in het gras achter een garage wachtten ze bang af tot de politie terug vertrok. Eenmaal de politie weg was werd het nachtspel ook meteen afgelast.
Dit is maar een fractie van de vele verhalen uit de voorbije KSA-jaren. Iedereen heeft wel zijn favoriete verhaal, het een al wat spannender dan het ander, af en toe zitten er gênante details tussen maar bovenal is het telkens weer dikke fun en trots die bovenkomt.
We zijn trots op KSA De Bollaert en willen dit nog vele jaren zo houden, hopelijk worden ook wij geïnviteerd op de 50ste verjaardag en mogen we dan nog steeds even trots zijn!
